Procedury postępowania w sytuacjach kryzysowych
w Gimnazjum nr 11
Według Słownika Języka Polskiego procedura to „określone reguły postępowania w jakiejś
sprawie, zwykle o charakterze urzędowym lub prawnym”.
W placówkach oświatowych procedury rozumiane są jako
metody postępowania
w sytuacjach kryzysowych z udziałem uczniów. Momenty konfliktowe
związane są głownie z wychowaniem i edukacją. Faza adolescencji jest
określana jako kryzysowa, albowiem jest to czas komplikacji w relacjach ze sobą
i środowiskiem rówieśniczym. To swoisty impas rozwojowy z którego
gimnazjaliści w procesie dojrzewania starają się wydostać na różne,
niejednokrotnie problematyczne i budzące kontrowersyjne sposoby.
Stąd dla zapewnienia uczniom bezpieczeństwa w szkole
wdrażane są procedury. Pełnią one funkcję prewencyjną, a ich ewentualne
wdrożenie następuje niezwłocznie po zaistnieniu zdarzenia. Na terenie szkoły
osobą odpowiedzialną za przestrzeganie prawa jest dyrektor szkoły, zaś za
realizację działań wynikających z zapisów zawartych w procedurach szkolnych
odpowiadają wychowawcy, nauczyciele przedmiotów edukacyjnych, pedagodzy szkolni
oraz pracownicy niepedagogiczni, którzy uczestniczyli lub byli świadkami
zaistnienia sytuacji wymagających podjęcia działań interwencyjnych.
Rodzice mają prawo do pełnej informacji o sytuacji i
podjętych przez szkołę działaniach dotyczących ich dziecka, ale także obowiązek
współpracy w momencie zaistnienia zdarzenia zagrażającego zdrowiu lub życiu ich
dziecka.
W zależności od okoliczności zdarzeń, kategorii
popełnionego czynu oraz wieku sprawców - postępowanie wobec ucznia będzie
zróżnicowane.
Cele
procedur:
1)
usprawnienie i zwiększenie skuteczności
oddziaływań wychowawczych szkoły w sytuacjach trudnych;
2)
wskazanie działań naprawczych
(korekcyjnych, terapeutycznych);
3)
wskazanie działań profilaktycznych;
4)
wypracowanie efektywnych metod
współpracy ze środowiskiem rodzinnym ucznia.
Wykaz
procedur
|
I. Procedura
postępowania w przypadku uzyskania informacji, że uczeń szkoły używa alkoholu
lub innych środków w celu wprowadzenia się w stan odurzenia, uprawia nierząd
bądź przejawia inne zachowania świadczące o demoralizacji.
|
II.
Procedura postępowania w
przypadku podejrzenia, że na terenie szkoły znajduje się uczeń będący pod
wpływem alkoholu.
|
III. Procedura
postępowania w przypadku podejrzenia, że na terenie szkoły znajduje się uczeń
będący pod wpływem narkotyków.
|
IV. Procedura
postępowania w przypadku, gdy na terenie szkoły nauczyciel lub inny pracownik
szkoły znajduje substancję przypominającą wyglądem narkotyk.
|
V. Procedura
postępowania w przypadku, gdy nauczyciel podejrzewa, że uczeń posiada przy
sobie substancję przypominającą narkotyk.
|
VI. Procedura
postępowania nauczyciela wobec ucznia - sprawcy czynu karalnego lub
przestępstwa.
|
VII. Procedura
postępowania nauczyciela wobec ucznia, który stał się ofiarą czynu karalnego.
|
VIII. Procedury
działania wobec sprawcy i ofiary cyberprzemocy.
|
IX. Procedury
postępowania w przypadku ciąży niepełnoletniej uczennicy.
|
X. Procedury
postępowania w przypadku próby samobójstwa, samobójstwa oraz innych zachowań
autodestrukcyjnych u uczniów.
|
XI. Procedura
postępowania w przypadku podejrzenia, że uczeń jest ofiarą przemocy
w rodzinie.
|
XII. Procedura
współpracy z Policją.
|
Podstawy prawne stosowanych procedur:
1.
Ustawa z dnia 7 września 1991r. o
systemie oświaty /Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm./.
2.
Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o
postępowaniu w sprawach nieletnich/tekst jedno.: Dz. U. z 2010 r. Nr 33 poz.
178 z późn. zm./.
3.
Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o
wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi/tekst jedn.: Dz.
U. z 2007 r. Nr 70, poz.437 z późn. zm/.
4.
Ustawa z dnia 24 kwietnia 2015 r. o
przeciwdziałaniu narkomanii/ Dz. U. 2015 poz.
875 /
5.
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o
Policji /Dz. U. z 2015 poz. 355/.
6.
Zarządzenie Nr 18 Komendanta Głównego
Policji z dnia 23 maja 2014 r. zmieniające zarządzenie w sprawie metod i form
wykonywania zadań przez policjantów w zakresie przeciwdziałania demoralizacji i
przestępczości nieletnich oraz działań podejmowanych na rzecz małoletnich.
7.
Rozporządzenie Ministra Edukacji
Narodowej i sportu z dnia 31 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowych form
działalności wychowawczej i zapobiegawczej wśród dzieci i młodzieży
zagrożonych uzależnieniem /Dz. U. Nr 26, poz. 226/.
8.
Rozporządzenie MENiS z dnia 31 grudnia
2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych
szkołach i placówkach /Dz. U. z 2003 r. Nr 6, poz. 69 z późniejszymi
zmianami/.
9. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 2 sierpnia 2013 r. w
sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i
młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w przedszkolach,
szkołach i oddziałach ogólnodostępnych lub integracyjnych (Dz. U. 2013 poz. 957).
10. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 25 kwietnia 2013 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków i sposobu oceniania,
klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania
sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. 2013. poz. 520).
11. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2013 r. w
sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno - pedagogicznej w
publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. 2013. poz. 532).
12. Konwencja Praw Dziecka z dnia 20.11.1989 r. /Dz. U. Nr 120/1991/.
13. Artykuł 72.1. i 72.2. Konstytucji RP z dnia 02.04.1997
r. /Dz. U. Nr 78/1997r./.
14. Rozporządzenie MEN z dnia 18 sierpnia 2015 r. w
sprawie zakresu i form prowadzenia w szkołach i placówkach systemu oświaty
działalności wychowawczej, edukacyjnej, informacyjnej i profilaktycznej w celu
przeciwdziałania narkomanii.
15. Rozporządzenie MENiS z dnia 31.01.2002 r. zmieniające
rozporządzenie w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz
publicznych szkół /Dz. U. Nr 10/2002r.
16. Ustawa z dnia 19.08.1994 r. o ochronie zdrowia
psychicznego /Dz. U. z 20.10.1994r./ z późniejszymi zmianami.
17. Ustawa z dnia 09.11.1995 r. o ochronie zdrowia przed
następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych /Dz. U. z 30.01.1996
r./ z późniejszymi zmianami.
I.
Procedura postępowania w przypadku
uzyskania informacji, że uczeń używa alkoholu lub innych środków w celu
wprowadzenia się w stan odurzenia, uprawia nierząd, bądź przejawia inne
zachowania świadczące o demoralizacji, m.in. systematycznie uchyla się od
wypełniania obowiązku szkolnego, narusza zasady współżycia społecznego, uprawia
włóczęgostwo, przynależy do grupy przestępczej lub popełnia czyny zabronione.
1.
Niezwłoczne przekazanie informacji
wychowawcy klasy.
2.
Wychowawca informuje o fakcie dyrektora
szkoły i pedagoga szkolnego.
3.
Wychowawca wzywa do szkoły rodziców
(prawnych opiekunów ucznia). Przekazując uzyskaną informację, przeprowadza
rozmowę z rodzicami, następnie z uczniem w ich obecności. W przypadku
potwierdzenia informacji, zobowiązuje ucznia do zaniechania negatywnego
postępowania, rodziców zobowiązuje do szczególnego nadzoru nad dzieckiem.
Wychowawca może zaproponować rodzicom skierowanie dziecka do placówki
specjalistycznej lub podjęcie działań o charakterze terapeutycznym.
4.
Gdy rodzice odmawiają współpracy i nie
stawiają się na wezwania, a nadal napływają wiarygodne informacje o
demoralizacji dziecka, dyrektor szkoły powiadamia pisemnie o zaistniałej
sytuacji sąd rodzinny lub Policję (specjalistę ds. nieletnich).
5.
Gdy szkoła wykorzysta wszystkie dostępne
jej środki oddziaływań wychowawczych (rozmowa z rodzicami, ostrzeżenie ucznia,
spotkania z pedagogiem, psychologiem itp.), a ich zastosowanie nie
przynosi oczekiwanych rezultatów, dyrektor szkoły powiadamia sąd rodzinny lub Policję.
Dalszy tok postępowania leży w kompetencji tych instytucji.
6.
W przypadku uzyskania informacji o
popełnieniu przez ucznia, który ukończył 17 lat, przestępstwa ściganego z
urzędu lub jego udziału w działalności grup przestępczych, zgodnie z art. 304
& 2 Kodeksu Karnego, dyrektor szkoły jako przedstawiciel instytucji jest
obowiązany niezwłocznie zawiadomić o tym prokuratora lub Policję.
Zachowanie świadczące o demoralizacji wg „Ustawy o postępowaniu w sprawach
nieletnich” odnoszące się do omówionych powyżej zagadnień:
Art. 4 §1 „Każdy, kto stwierdzi istnienie okoliczności
świadczących o demoralizacji nieletniego, w szczególności naruszenie zasad
współżycia społecznego, popełnienie czynu zabronionego, systematyczne uchylanie
się od obowiązku szkolnego lub kształcenia zawodowego, używanie alkoholu lub
innych środków w celu wprowadzenia się w stan odurzenia, uprawianie nierządu,
włóczęgostwo, udział w grupach przestępczych ma społeczny obowiązek
odpowiedniego przeciwdziałania temu, a przede wszystkim zawiadomienia o tym
rodziców lub opiekuna nieletniego, szkoły, sądu rodzinnego, Policji lub innego
właściwego organu ”.
Art. 4 §2 „Każdy, kto dowiedziawszy się o popełnieniu przez
nieletniego czynu karalnego, ma społeczny obowiązek zawiadomić o tym sąd
rodzinny lub Policję”.
Art. 4 §3 „Instytucje państwowe i organizacje społeczne, które w związku ze swoją
działalnością dowiedziały się o popełnieniu przez nieletniego czynu karalnego
ściganego z urzędu, są obowiązane niezwłocznie zawiadomić o tym sąd rodzinny
lub Policję oraz przedsięwzięć czynności nie cierpiące zwłoki, aby nie dopuścić
do zatarcia śladów i dowodów popełnienia czynu”.
II.
Procedura postępowania w przypadku
podejrzenia, że na terenie szkoły znajduje się uczeń będący pod wpływem
alkoholu.
1.
Niezwłoczne powiadomienie o
przypuszczeniach wychowawcy klasy.
2. Odizolowanie
ucznia od reszty klasy. Ze względu na jego bezpieczeństwo nie pozostawianie go
samego oraz stworzenie warunków niezagrażających jego życiu i zdrowiu.
3. Wezwanie
lekarza w celu stwierdzenia stanu trzeźwości, ewentualnie udzielenie pomocy
medycznej.
4. Zawiadomienie
o tym fakcie dyrektora szkoły oraz rodziców/opiekunów prawnych, których
zobowiązuje do niezwłocznego odebrania ucznia ze szkoły. Gdy
rodzice/opiekunowie prawni odmawiają odebrania dziecka, o pozostawieniu
ucznia w szkole bądź przewiezieniu go do placówki służby zdrowia albo
przekazaniu funkcjonariuszom Policji – decyduje lekarz, po ustaleniu stanu
zdrowia ucznia i w porozumieniu z dyrektorem szkoły.
5. Dyrektor
szkoły zawiadamia Policję, gdy rodzice ucznia będącego pod wpływem alkoholu
odmawiają przyjścia do szkoły, a uczeń jest agresywny bądź swoim zachowaniem
daje powód do zgorszenia albo zagraża życiu lub zdrowiu innych.
6. W
przypadku stwierdzenia stanu nietrzeźwości, Policja ma możliwość przewiezienia
ucznia do izby wytrzeźwień albo do policyjnych pomieszczeń dla osób
zatrzymanych na czas niezbędny do wytrzeźwienia (maksymalnie do 24 godzin). O
fakcie tym zawiadamia się rodziców/opiekunów oraz sąd rodzinny, jeśli uczeń nie
ukończył 18 lat.
7. Jeżeli
przypadki przebywania ucznia (który nie ukończył lat 18) na terenie szkoły pod
wpływem alkoholu powtarzają się, dyrektor ma obowiązek powiadomienia Policji
bądź sądu rodzinnego.
8. Spożywanie
alkoholu na terenie szkoły przez ucznia, który ukończył 17 lat, stanowi
wykroczenie z art. 43 ust. 1 Ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu
w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi [Art. 43. 1. Kto sprzedaje lub podaje napoje
alkoholowe w wypadkach, kiedy jest to zabronione, albo bez wymaganego
zezwolenia lub wbrew jego warunkom, podlega grzywnie].
Należy o tym fakcie powiadomić Policję. Dalszy tok postępowania leży w
kompetencji tej instytucji.
III.
Procedura postępowania w przypadku
podejrzenia, że na terenie szkoły znajduje się uczeń będący pod wpływem
narkotyków.
1.
Niezwłoczne powiadomienie o
przypuszczeniach wychowawcę klasy.
2.
Odizolowanie ucznia od reszty klasy, ze
względu na jego bezpieczeństwo nie pozostawianie go samego oraz stworzenie
warunków niezagrażających jego życiu i zdrowiu.
3.
W sytuacji zagrożenia zdrowia lub życia
zapewnienie pomocy lekarskiej, wezwanie służb ratowniczych, które stwierdzą
stan odurzenia oraz udzielą pomocy medycznej.
4.
Zawiadomienie o tym fakcie dyrektora
szkoły oraz rodziców/opiekunów, których zobowiązuje do niezwłocznego odebrania
ucznia ze szkoły. Gdy rodzice/opiekunowie odmawiają odebrania dziecka, o
pozostawieniu ucznia w szkole czy przewiezieniu do placówki służby zdrowia albo
przekazaniu go funkcjonariuszom Policji, decyduje lekarz, po ustaleniu stanu
zdrowia ucznia i w porozumieniu z dyrektorem szkoły.
5.
Zawiadomienie przez dyrektora szkoły
Policji, gdy rodzice ucznia będącego pod wpływem narkotyków odmawiają przyjścia
do szkoły, a uczeń jest agresywny bądź swoim zachowaniem daje powód do
zgorszenia albo zagraża życiu lub zdrowiu innych.
6.
Jeżeli przypadki przebywania ucznia
(który nie ukończył lat 18) na terenie szkoły pod wpływem narkotyków powtarzają
się, dyrektor ma obowiązek powiadomienia sądu rodzinnego bądź Policji.
IV.
Procedura postępowania w przypadku,
gdy na terenie szkoły nauczyciel lub inny pracownik szkoły znajduje substancję
przypominającą wyglądem narkotyk.
1.
Nauczyciel, zachowując środki
ostrożności, zabezpiecza substancję przed dostępem do niej osób niepowołanych
oraz ewentualnym jej zniszczeniem, do przyjazdu Policji.
2.
Próbuje, w zakresie działań
pedagogicznych ustalić, do kogo należy dana substancja.
3.
Powiadamia o zaistniałym zdarzeniu
dyrektora szkoły i wzywa Policję.
4.
Po przejeździe Policji niezwłocznie
przekazuje zabezpieczoną substancję i przekazuje informacje dotyczące
szczegółów zdarzenia.
V.
Procedura postępowania w przypadku,
gdy nauczyciel podejrzewa, że uczeń posiada przy sobie substancję
przypominającą narkotyk.
1.
Nauczyciel o swych spostrzeżeniach i
podejrzeniach informuje dyrektora szkoły oraz wychowawcę ucznia.
2.
Odizolowuje ucznia od klasy. Nie
pozostawianie go samego.
3.
Żąda w obecności innej osoby
(wychowawca, pedagog, dyrektor) okazania substancji. Może domagać się okazania
zawartości torby szkolnej, kieszeni odzieży ucznia, okazania innych przedmiotów
mogących mieć związek z substancją. Nauczyciel nie ma prawa samodzielnie
wykonać czynności przeszukania odzieży ani teczki ucznia – jest to czynność
zastrzeżona wyłącznie dla Policji.
4.
Wychowawca powiadamia rodziców/opiekunów
ucznia i wzywa ich do natychmiastowego stawienia się w szkole.
5.
W przypadku, gdy uczeń odmawia wydania
substancji i okazania zawartości kieszeni ubrania, dyrektor szkoły wzywa
Policję, która dokonuje przeszukania odzieży i przedmiotów należących do
ucznia, zabezpiecza znalezioną substancję i zabiera ją do ekspertyzy.
6.
Gdy uczeń wyda dobrowolnie substancję,
nauczyciel, po jej zabezpieczeniu, przekazuje ją bezzwłocznie jednostce
Policji.
7.
Nauczyciel podejmuje próbę ustalenia, od
kogo uczeń otrzymał substancję oraz określa świadków mających związek ze
zdarzeniem.
8.
Całe zdarzenie dokumentuje notatką.
Zgodnie z przepisami
ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w Polsce karalne jest:
- posiadanie każdej ilości środków odurzających lub substancji psychotropowych wprowadzanie do obrotu środków odurzających
- udzielanie innej osobie, ułatwianie lub umożliwianie ich użycia oraz nakłanianie do użycia
- wytwarzanie i przetwarzanie środków odurzających
Każde
z wymienionych zachowań jest czynem
karalnym w rozumieniu przepisów ustawy o postępowaniu w sprawach
nieletnich, jeśli sprawcą jest uczeń,
który ukończył 13 lat, a nie ukończył 17 lat. Z przestępstwem mamy do czynienia, jeżeli któryś z wymienionych
czynów popełni uczeń, po ukończeniu 17
lat. W takiej sytuacji mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. – Kodeks postępowania karnego. Jeżeli przestępstwo ma miejsce na
terenie szkoły, należy wezwać Policję.
W
każdym przypadku popełnienia czynu karalnego przez ucznia, który nie ukończył
17 lat, należy zawiadomić Policję lub sąd rodzinny, a w przypadku popełnienia
przestępstwa przez ucznia, który ukończył 17 rok życia prokuratora lub Policję
(art. 4 Upn i art. 304 Kpk).
VI.
Procedura postępowania nauczyciela
wobec ucznia - sprawcy czynu karalnego lub
przestępstwa.
1. Nauczyciel,
który uzyskał taką informację niezwłocznie powiadamia dyrektora szkoły.
2. Ustala
okoliczności czynu i ewentualnych świadków zdarzenia.
3. Przekazuje
sprawcę (o ile jest znany i przebywa na terenie szkoły) dyrektorowi szkoły lub
pedagogowi szkolnemu pod opiekę.
4. Powiadamia
rodziców ucznia - sprawcy.
5. Powiadamia
Policję w przypadku, gdy sprawa jest poważna (rozbój, uszkodzenie ciała, itp.)
lub sprawca nie jest uczniem szkoły i jego tożsamość nie jest znana.
6. Zabezpiecza
ewentualne dowody przestępstwa, przedmioty pochodzące z przestępstwa
i przekazuje je Policji ( np. sprawca porzuca jakiś przedmiot pochodzący z
kradzieży).
VII.
Procedura postępowania nauczyciela
wobec ucznia, który stał się ofiarą czynu karalnego.
1. Udziela
pierwszej pomocy przedmedycznej lub zapewnia jej udzielenie, wzywając lekarza,
gdy ofiara doznała obrażeń.
2. Niezwłocznie
powiadamia dyrektora szkoły.
3. Powiadamia
rodziców/opiekunów ucznia- ofiary.
4. Niezwłocznie
wzywa Policję w przypadku, kiedy istnieje konieczność profesjonalnego
zabezpieczenia śladów przestępstwa, ustalenia okoliczności i ewentualnych
świadków zdarzenia.
VIII.
Procedury działania wobec sprawcy i
ofiary cyberprzemocy.
1. Nauczyciel
ustala okoliczności zdarzenia (rodzaj materiału, sposób rozpowszechniania,
ustalenie sprawcy, świadków zdarzenia).
2. Zabezpieczenie
dowodów:
a) wszelkie
dowody cyberprzemocy powinny zostać zabezpieczone i zarejestrowane. Należy
zanotować datę i czas otrzymania materiału, treść wiadomości oraz, jeśli to
możliwe, dane nadawcy (nazwę użytkownika, adres e-mail, numer telefonu
komórkowego, itp.) lub adres strony www, na której pojawiły się szkodliwe
treści czy profil,
b) takie
zabezpieczenie dowodów nie tylko ułatwi dalsze postępowanie dostawcy usługi
(odnalezienie sprawcy, usunięcie szkodliwych treści z serwisu), ale również
stanowi materiał, z którym powinny się zapoznać wszystkie zaangażowane w sprawę
osoby: dyrektor i pedagog szkolny, rodzice i Policja, jeśli doszło do złamania
prawa,
c) na
etapie zabezpieczania dowodów cyberprzemocy, jak również identyfikacji sprawcy,
warto korzystać z pomocy nauczyciela informatyki.
3. Nauczyciel
powiadamia dyrektora szkoły oraz pedagoga szkolnego.
4. Przy
współudziale wychowawcy, pedagoga i dyrektora następuje analiza zdarzenia.
Gdy sprawca jest
nieznany:
A. Kontakt
z dostawcą usługi internetowej – może on nie tylko zablokować konto agresora
lub usunąć szkodliwe treści, ale także podać dane sprawcy cyberprzemocy. Dane
takie nie mogą być jednak udostępniane osobom prywatnym. Aby je pozyskać,
konieczny jest kontakt z Policją.
B. Kontakt
z operatorem sieci komórkowej w przypadku, gdy numer telefonu sprawcy jest
zastrzeżony – może on podjąć kroki w kierunku ustalenia sprawcy, jeśli otrzyma
dane o dacie i godzinie rozmowy. Również w tym przypadku, operator może
udostępnić te dane tylko Policji.
C.
Gdy ustalenie sprawcy nie jest możliwe, należy skontaktować się z dostawcą
usługi w celu usunięcia z sieci kompromitujących lub krzywdzących
materiałów. Do podjęcia takiego działania zobowiązuje administratora serwisu
art. 14 Ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.
D.W
przypadku, gdy zostało złamane prawo, a tożsamości sprawcy nie udało się
ustalić, należy bezwzględnie skontaktować się z Policją.
Gdy
sprawcą jest uczeń szkoły:
A. Pedagog
szkolny rozmawia z uczniem - sprawcą przemocy o jego zachowaniu:
·
celem rozmowy powinno być ustalenie
okoliczności zajścia, wspólne zastanowienie się nad jego przyczynami i
poszukanie rozwiązania sytuacji konfliktowej,
·
sprawca powinien otrzymać jasny i
zdecydowany komunikat o tym, że szkoła nie akceptuje żadnych form przemocy,
·
należy omówić z uczniem skutki jego
postępowania i poinformować o konsekwencjach regulaminowych, które zostaną
wobec niego zastosowane,
·
sprawca powinien zostać zobowiązany do
zaprzestania swojego działania i usunięcia z sieci szkodliwych materiałów,
·
ważnym elementem rozmowy jest też
określenie sposobów zadośćuczynienia wobec ofiary cyberprzemocy,
·
jeśli w zdarzeniu brała udział większa
grupa uczniów, należy rozmawiać z każdym z nich z osobna, zaczynając od
lidera grupy,
·
nie należy konfrontować sprawcy i ofiary
cyberprzemocy.
B.
Należy niezwłocznie powiadomić rodziców sprawcy i omówić z nimi zachowania
dziecka:
·
rodzice sprawcy powinni zostać
poinformowani o przebiegu zdarzenia i zapoznani z materiałem dowodowym, a
także z decyzją w sprawie dalszego postępowania i podjętych przez szkołę
środkach dyscyplinarnych wobec ich dziecka.
C. Po
interwencji monitoruje się sytuację ucznia sprawdzając, czy nie są wobec niego
podejmowane dalsze działania przemocowe.
D. W przypadku przestępstw ściganych z
urzędu należy powiadomić Policję i/lub sąd rodzinny.
IX. Procedury postępowania w przypadku ciąży niepełnoletniej uczennicy.
1. W
przypadku zaobserwowania lub otrzymania informacji, że uczennica jest w ciąży,
nauczyciel/wychowawca informuje o tym fakcie pedagoga szkolnego i dyrektora.
2. Wychowawca
i/lub pedagog szkolny przeprowadza rozmowę z uczennicą, starając się ustalić,
czy rodzice zostali poinformowani o jej ciąży oraz czy ciąża nie jest wynikiem
przestępstwa (gwałtu).
3. Wychowawca
klasy, pedagog szkolny/psycholog i dyrektor szkoły ustalają formy pomocy, jakie
zaproponują uczennicy i jej rodzicom.
4. W
sytuacji, gdy rodzice lub opiekunowie prawni nie wiedzą jeszcze o ciąży i
uczennica obawia się im o tym powiedzieć, może ona prosić o pośredniczenie w
poinformowaniu ich o swojej sytuacji. Wychowawca, w porozumieniu z pedagogiem
szkolnym, podejmują stosowne działania z zachowaniem szczególnej ostrożności i
dyskrecji.
5. Wychowawca
w obecności pedagoga szkolnego i dyrektora szkoły informuje uczennicę
i jej rodziców lub opiekunów prawnych o możliwych formach pomocy ze strony
szkoły. Wyjaśnia szczegółowo warunki i zasady korzystania z każdej z
przedstawionych form pomocy. Przekazuje adresy instytucji wspierających
rodzinę.
6. Uczennica
i rodzice lub opiekunowie prawni podejmują - w ustalonym terminie - decyzję w
sprawie form pomocy, z których chcieliby skorzystać. O podjętej decyzji
informują wychowawcę klasy i dyrektora.
7. Wychowawca
klasy, dyrektor i rodzice lub opiekunowie prawni uczennicy podejmują działania
niezbędne do przyznania uczennicy - zależnie od dokonanego wyboru - nauczania
indywidualnego lub indywidualnego toku nauki.
8. Na
pisemny wniosek rodziców dyrektor szkoły w przypadku porodu lub połogu może
udzielić uczennicy urlopu macierzyńskiego.
9. Wychowawca
klasy i pedagog szkolny/psycholog uzgadniają rodzaj i sposób świadczenia
uczennicy i jej rodzinie pomocy i wsparcia (materialnego, psychologicznego,
organizacyjnego). Podejmują również działania kształtujące pozytywne postawy
rówieśników (np. spotkania ze specjalistami, warsztaty kształtujące postawy
empatii i tolerancji).
10. Dyrektor
informuje radę pedagogiczną o ciąży uczennicy oraz o uzgodnionym sposobie
postępowania. Przypomina o potrzebie zachowania dyskrecji oraz o tym, że
nauczyciele są zobowiązani do nieujawniania spraw poruszanych na zebraniu rady
pedagogicznej, które mogą naruszać dobra osobiste uczniów lub ich rodziców.
11. Wychowawcy
klas, w porozumieniu z pedagogiem szkolnym, przeprowadzają zajęcia lub
warsztaty kształtujące u uczniów postawy akceptacji i empatii w związku z
zaistniałą sytuacją. Mogą ponadto przeprowadzić, np. z udziałem lekarza lub
innego specjalisty, zajęcia podnoszące poziom wiedzy z zakresu świadomej
prokreacji, inicjacji seksualnej, antykoncepcji.
12. Dyrektor
szkoły o zaistniałej sytuacji powiadamia na piśmie:
a) w
przypadku, gdy uczennica nie ukończyła 15 lat – prokuraturę;
b) w
przypadku uczennicy pomiędzy 15-18 r. ż. – sąd rodzinny.
Wiek
niższy niż wiek przyzwolenia zwany jest wiekiem ochronnym lub wiekiem
bezwzględnej ochrony. Czynność seksualna z osobą w wieku ochronnym jest czynem
zabronionym (wykorzystywaniem seksualnym) i osoba dopuszczająca się takiej
czynności lub doprowadzająca do niej, podlega odpowiedzialności karnej. Czynność
seksualna może mieć formę obcowania płciowego lub innej czynności seksualnej.
W
Polsce obcowanie płciowe i inne czynności seksualne z osobą poniżej 15. roku
życia stanowią przestępstwo. Na zasadach określonych w Kodeksie Karnym
odpowiadają osoby, które popełniły czyn po
ukończeniu 17 lat.
X.
Procedury
postępowania w przypadku próby samobójstwa,
samobójstwa oraz innych zachowań autodestrukcyjnych u
uczniów.
1. Każdy
pracownik Gimnazjum nr 11 w Lublinie, ma obowiązek zareagowania na jakikolwiek
sygnał o ryzyku zachowania autodestrukcyjnego u ucznia. W przypadku
zaobserwowania lub powzięcia informacji o takich sytuacjach, powinien
niezwłocznie poinformować o tym dyrektora szkoły.
2. O
wysokim ryzyku zachowań samobójczych świadczyć może wystąpienie przynajmniej jednego
z poniższych czynników:
·
mówienie (lub wyrażanie w inny sposób) o
poczuciu beznadziejności, bezradności, braku nadziei,
·
mówienie wprost lub pośrednio o
samobójstwie, pisanie listów pożegnalnych lub testamentu,
·
pozbywanie się osobistych i cennych dla
ucznia przedmiotów,
·
unikanie kontaktów, również z bliskimi
kolegami, izolacja, zamykanie się w sobie, zaniechanie zajęć, które dotychczas
sprawiały uczniowi przyjemność
·
używanie wyrażeń, które mówią o jakimś
krańcowym momencie w czasie, wiążą się z końcem, zaprzestaniem, odejściem
itp.
·
przejawianie dużych zmian charakteru,
nastroju, występowanie nietypowych zachowań,
·
zaprzestanie dbałości o wygląd i higienę
osobistą lub zmiana innych nawyków zachowania,
·
kłopoty ze snem, bezsenność, brak
apetytu,
·
podejmowanie w przeszłości prób
samobójczych,
·
przejawianie innych zachowań
ryzykownych: okaleczanie się, spożywanie alkoholu, zażywanie narkotyków itp.
A. Postępowanie
w przypadku powzięcia informacji, że uczeń zamierza popełnić samobójstwo
(informacja od samego ucznia, kolegów, rodziny, osób postronnych).
1. Po
zdiagnozowaniu sytuacji zagrożenia zostaje powołany zespół kryzysowy
w składzie: wychowawca, dyrektor szkoły, pedagog szkolny/psycholog. Zespół
od chwili uzyskania takiej informacji:
a) nie
pozostawia ucznia znajdującego w kryzysie samego i próbuje przeprowadzić go
w bezpieczne, ustronne miejsce,
b) podejmuje
próbę oceny realności zagrożenia (wywiad z osobą przekazującą informację oraz z
samym uczniem),
c) informuje
o zaistniałej sytuacji i o zagrożeniu rodziców, skierowanie rodziców do
specjalistów (w zależności od sytuacji):
psychiatry, lekarza ogólnego, psychologa lub do szpitala na ostry dyżur,
d) przekazanie
dziecka pod opiekę rodziców lub jeżeli przyczyną zagrożenia jest sytuacja
domowa ucznia (zwłaszcza związana z przemocą, alkoholem lub innymi
dysfunkcjami) odpowiednim instytucjom (np. Policji),
e) uczeń
jak najprędzej powinien zostać otoczony opieką pedagoga szkolnego, psychologa
lub w zależności od sytuacji również psychoterapeuty.
B. Postępowanie
w przypadku powzięcia informacji, że uczeń podjął próbę samobójczą.
1. Po
uzyskaniu informacji o próbie samobójczej ucznia zostaje powołany zespół
kryzysowy w składzie: wychowawca, dyrektor szkoły, pedagog szkolny/psycholog.
Zespół powinien podjąć następujące działania:
a) o
próbie samobójczej dyrektor informuje radę pedagogiczną pod rygorem tajemnicy
rady pedagogicznej w celu podjęcia wspólnych działań oraz obserwacji zachowania
ucznia przez wszystkich nauczycieli,
b) należy
dokonać diagnozy ryzyka utrzymywania się zagrożenia ponowienia próby
samobójczej i ocenić sytuację
c) należy
zaplanować dalszą strategię postępowania w oparciu o zalecenia specjalisty,
d) należy
podjąć próbę zmobilizowania rodziny, by udzieliła dziecku wsparcia, otoczyła
opieką i zapewniła bezpieczeństwo. Skierowanie rodziców do specjalistów (w zależności od sytuacji):
psychologa, psychiatry, psychoterapeuty. Należy przekazać adresy instytucji i
ośrodków wspierających rodzinę,
e) zorganizować
w środowisku rówieśniczym ucznia interwencję prowadzoną przez pedagoga
szkolnego, psychologa lub inną osobę przeszkoloną w interwencji kryzysowej na
terenie szkół w celu prewencji naśladownictwa i pomocy uczniom
w odreagowaniu stresu.
C. Postępowanie w
sytuacji śmierci samobójczej dokonanej na terenie szkoły i poza nią.
W sytuacji śmierci
samobójczej dokonanej na terenie szkoły:
1. Dyrektor
szkoły niezwłocznie kontaktuje się z:
a) służbami
medycznymi,
b) rodzicami,
c) policją,
prokuraturą, organem nadzoru pedagogicznego,
2. Organizuje
i udziela pomocy służbom ratowniczym w przypadku ich działań,
3. Podejmuje
decyzję o dalszej organizacji pracy szkoły w danym dniu,
4. Organizuje
interwencję grupową dla uczniów i nauczycieli współpracując z instytucjami, które mogą pomóc w zaistniałej sytuacji.
W sytuacji śmierci samobójczej dokonanej poza terenem szkoły:
1.
Dyrektor
powiadamia nadzór pedagogiczny,
2.
Organizuje
interwencję grupową dla uczniów i nauczycieli współpracując
z instytucjami, które mogą pomóc w zaistniałej sytuacji.
Jeżeli
w szkole zdarzy się samobójstwo lub inna poważna sytuacja kryzysowa, to niemal
z całą pewnością dowiedzą się o tym przedstawiciele mediów – telewizji, radia
i prasy. Zadaniem mediów jest przekazywanie społeczeństwu informacji o
istotnych zdarzeniach, a przedstawicieli szkoły zaś dbanie o dobry interes i
bezpieczeństwo uczniów. Tutaj często pojawia się konflikt. Niektórzy
przedstawiciele mediów wypełniają swój obowiązek w sposób agresywny, z
naruszeniem prywatności, dbając jedynie o sensacyjność przygotowywanych
materiałów. Warto więc być na taką ewentualność przygotowanym. Taktyka polegająca
na blokowaniu informacji i używaniu lakonicznego stwierdzenia „bez komentarza”
jest zła, bo tylko pobudza dziennikarską dociekliwość, pozostawia mnóstwo
miejsca na konfabulację i zmusza dziennikarzy do szukania informatorów wśród
uczniów lub rodziców dzieci. Znacznie lepiej mieć wpływ na przepływ informacji,
niż narażać uczniów na dodatkową traumę i stawiać szkołę w świetle
niepotrzebnej i niezdrowej sensacji. Większość dziennikarzy chętnie
współpracuje w atmosferze wzajemnej życzliwości i zrozumienia.
Wskazówki
dotyczące kontaktu z mediami w sytuacji kryzysowej:
·
Należy wyznaczyć jedną komunikatywną i
dobrze merytorycznie przygotowaną osobę do kontaktu z mediami
·
Jasno należy określić kto, w jaki sposób
i gdzie będzie przekazywał dziennikarzom informacje,
·
Na pytania mediów należy odpowiadać
natychmiast, przekazując jedynie konkretne i sprawdzone informacje, należy
rozmawiać o faktach, nie snuć domysłów,
·
W sytuacji dużego zainteresowania mediów
warto zorganizować konferencję prasową i przygotować komunikaty prasowe,
·
Konferencję prasową powinien prowadzić
dyrektor szkoły, choć istotne informacje może przekazywać ktoś inny spośród
personelu szkoły lub osoba ze współpracującej ze szkołą w przezwyciężaniu
kryzysu instytucji czy organizacji,
·
W trakcie konferencji należy w jak
najpełniejszy sposób odpowiadać na pytania dziennikarzy, powinna to robić osoba
kompetentna, komunikatywna, posiadająca wiedzę merytoryczną.
XI.
Procedura postępowania w przypadku
podejrzenia, że uczeń jest ofiarą przemocy
w rodzinie.
1. Nauczyciel,
który ma podejrzenie o stosowanie przemocy wobec ucznia informuje o tym
wychowawcę klasy.
2. Wychowawca
informuje pedagoga szkolnego lub/i dyrektora szkoły.
3. Jeżeli
jest to konieczne ze względu na stan zdrowia ucznia, dyrektor lub pedagog
szkolny wzywa lekarza.
4. Pedagog
szkolny (jeżeli jest to możliwe w obecności psychologa) przeprowadza rozmowę z
poszkodowanym (gdzie i kiedy doszło do zdarzenia, jak często to się zdarza).
5. Pedagog
szkolny zawiadamia i wzywa do szkoły rodzica/prawnego opiekuna lub osobę
z najbliższej rodziny poszkodowanego.
6. Dyrektor
podejmuje decyzję o wdrożeniu procedury „Niebieska Karta”, którą przeprowadza
pedagog szkolny (jeżeli jest to możliwe w obecności psychologa).
7. Po
wypełnieniu formularza „Niebieska Karta - A” zostaje on przesłany listem
poleconym do przewodniczącego zespołu interdyscyplinarnego. Kopia pozostaje w
dokumentacji szkoły.
8. Formularz
„Niebieskiej Karty - B” przekazujemy osobie reprezentującej dziecko (rodzicowi,
który nie jest sprawcą przemocy, opiekunowi lub osobie zgłaszającej przemoc
wobec dziecka).
XII.
Procedura współpracy z Policją.
1. Policja
jest instytucją wspierającą działania szkoły w zakresie profilaktyki, pomocy
doraźnej oraz w sytuacjach wymagających nagłych interwencji
2. Pomoc
kierowana jest do uczniów, rodziców, nauczycieli oraz innych pracowników
szkoły.
3. Szkoła
i Policja utrzymują stałą współpracę.
4. Koordynatorami
współpracy są pedagog szkolny, dyrektor szkoły oraz specjalista
ds. nieletnich i patologii właściwej jednostki Policji.
5. Do
współpracy ze szkołą zobowiązani są również dzielnicowi, w rejonie których
znajduje się szkoła.
6. Działania
profilaktyczne obejmują:
a) spotkania
wychowawców, nauczycieli, dyrektorów szkół i rodziców z zaproszonymi
specjalistami ds. nieletnich i patologii, podejmujące tematykę zagrożeń
przestępczością, demoralizacją dzieci i młodzieży oraz uzależnieniami;
b) spotkania
tematyczne uczniów z udziałem policjantów, m.in. na temat odpowiedzialności
nieletnich za popełniane czyny karalne, prawnych aspektów narkomanii,
wychowania w trzeźwości, unikania zagrożeń czy zachowań ryzykownych itp.,
c) wspólny
– szkoły i Policji - udział w lokalnych programach profilaktycznych związanych
z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom oraz zapobieganiem demoralizacji
i przestępczości nieletnich.
7. Należy
informować Policję o zdarzeniach na terenie szkoły wypełniających znamiona
przestępstwa, stanowiących zagrożenie dla życia i zdrowia uczniów oraz
przejawach demoralizacji dzieci i młodzieży.
8. Policja
jest zobowiązana do pomocy szkole w rozwiązywaniu trudnych, mogących mieć
podłoże przestępcze problemów, które zaistniały na terenie szkoły.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz